در دنیایی که امروز زندگی می کنیم بدون شک دشمن مشترک همه مسلمانان جهان اسرائیل است، دشمنی که با ظلم و ستم در سرزمین های فلسطین جا خوش کرده است. فلسطین امروز اشغال است، قدس شریف امروز اشغال است، مردمی مسلمان هر روز از خانه های خود رانده می شوند و دیگرانی بر جای آنها سکونت می کنند.
هر روز حقی از یک مسلمان گرفته میشود و به غیر مسلمانی داده می شود، هر روز کودکان فلسطینی از مدرسه های خود رانده می شوند و کودکانی که نمی دانند روی این صندلی ها تا دیروز شاگرد دیگری نشسته بود می نشینند، مسلمانان دیگر نمی توانند به قبله گاه اول خود برای عبادت بروند، مسلمانان برای عبادت محل معراج پیامبر دیگر نمی توانند به آنجا سفر کنند، مسلمانان دیگر نمی توانند به دیگر اماکن مذهبی قدس بروند و مسلمانان دیگر نمی توانند...
این مصائب برای چه برای ما مسلمانان اتفاق می افتد، آیا به خاطر این نیست که ما هر روز از هم دورتر میشویم؟ آیا اگر این دشمن مشترک به جای اشغال یک سرزمین اسلامی یک سرزمین مسیحی را اشغال می کرد آنها به جای مبارزه با این دشمن مشترک تمام وقت و انرژی خود را برای این صرف می کردند که با هم مبارزه کنند؟ مثلا ارتدوکس ها با پرو تستان ها و یااگر در یک کشور کمونیستی اتفاق می افتاد آنها چه می کردند! بدون شک آنها با هم بر علیه یک دشمن مشترک متحد می شدند.
حالا چه بر سر ما مسلمانان آمده است. هر روز عده ای از ما با بستن کمر بند های استشهادی به خود سعی در انجام فریضه جهاد داریم اما چرا هیچ یک از این اقدامات و فعالیت های جهادی علیه دشمن صهیونیستی و علیه اسرائل غاصب صورت نمی گیرد؟
آیا باید وضعیت امت رسول الله اینچنین باشد خیر اگر ما دوباره دشمن مان را در عصر امروز به درستی پیدا کنیم و به قدرتی که در شمشیر حضرت فاروق اعظم و سیف الاسلام زبیر بود ایمان بیاوریم ، دوباره بلند میشویم.
امروز آن نقطه جهاد قدس است بله قدس شریف. اگر تک تک ما مسلمانان قدس شریف را نقطه اتصال و رژیم غاصب اسرائیلی را دشمن خود بدانیم دوباره همان امتی خواهیم شد که باید می بودیم.
به امید روزی که مسلمانان در قدس آزاد باشند، کودکان فلسطینی بر روی نیمکت های خود در سرزمین هایشان بنشینند، آوارگان فلسطینی به خانه های خود برگردند و مسلمانان بتوانند در قدس نماز جماعت برپا نمایند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر